ویروس کرونا

ویروس کرونا

کروناویروس‌ها برای اولین بار در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ شناسایی شدند. نام «کروناویروس» به ظاهر این ویروس‌ها زیر میکروسکوپ اشاره دارد که شبیه تاج یا حلقه است (از واژهٔ لاتین corona به معنای «حلقه» یا «تاج»). برخی از سرماخوردگی‌های معمولی در انسان‌ها توسط کروناویروس‌ها ایجاد می‌شوند.

کرونای جدید به این دلیل «جدید» نامیده شد که ویروسی جدید از خانواده کروناویروس‌ها است که برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۹ شناسایی شد. از ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۰، این ویروس که موقتاً 2019-nCoV نام‌گذاری شده بود، نام جدیدی دریافت کرد: SARS-CoV-2. مخفف SARS به معنای «سندرم حاد تنفسی شدید» است.

بیماری ناشی از سارس-کوو-۲ به عنوان کووید-۱۹ (بیماری کروناویروس ۲۰۱۹) شناخته می‌شود. کروناویروس‌ها می‌توانند انسان‌ها یا حیوانات را آلوده کنند. در برخی موارد، ویروس‌های کرونا که پیش از این تنها حیوانات را آلوده می‌کردند، می‌توانند به انسان‌ها منتقل شوند، در میان آن‌ها گسترش یابند و حتی منجر به بیماری جدی شوند. این امر در گذشته در مورد شیوع سارس-کوو (سندرم حاد تنفسی شدید) و مرس-کوو (سندرم تنفسی خاورمیانه) نیز رخ داده بود. همین موضوع در مورد ویروس کرونا نیز صدق می‌کند.


  • عفونت/انتقال چگونه رخ می‌دهد؟

    انتقال عمدتاً از طریق قطرات یا آئروسل‌ها («ذرات معلق در هوا») در هوا صورت می‌گیرد. وقتی فرد آلوده سرفه می‌کند، عطسه می‌کند، می‌خندد یا صحبت می‌کند، قطرات و آئروسل‌های حاوی ویروس را آزاد می‌کند. این ذرات پخش می‌شوند، در هوا معلق می‌مانند و روی سطوح می‌نشینند.

    هرچه یک فرد به فرد آلوده نزدیک‌تر شود، بیشتر در معرض قطرات و آئروسل‌های عفونی قرار می‌گیرد. با حفظ حداقل فاصله ۱.۵ متری، می‌توانید خود را از استنشاق ویروس محافظت کنید. هرچه این فاصله را مداوم‌تر رعایت کنید، احتمال ابتلا به ویروس کرونا برای شما کمتر خواهد بود.

    واکسن‌های کووید-۱۹ سطح بالایی از محافظت فردی را ارائه می‌دهند و فرد واکسینه‌شده را در برابر بیماری شدید محافظت می‌کنند. با این حال، در موارد نادر، علی‌رغم واکسیناسیون علیه کووید-۱۹، ممکن است عفونت همچنان رخ دهد: واکسن محافظت ۱۰۰ درصدی ارائه نمی‌دهد. بنابراین، مهم است که حتی پس از واکسیناسیون نیز به دنبال کردن دستورالعمل‌های AHA و محدود کردن تماس تا حد امکان ادامه دهید.

    عفونت همچنین ممکن است در صورتی رخ دهد که آلودگی کمی قبل از واکسیناسیون صورت گرفته باشد (یعنی اگر واکسیناسیون در طول دوره نهفتگی انجام شده باشد). میانگین دوره نهفتگی کووید-۱۹ پنج تا شش روز است اگر آلودگی در چند روز اول پس از واکسیناسیون، پیش از آنکه ایمنی کامل ایجاد شود، رخ دهد. واکسن معمولاً ده تا ۱۴ روز پس از تزریق اثر می‌کند.

    با این حال، عفونت‌های تنفسی ناشی از پاتوژن‌های دیگر اغلب به اشتباه نشانه‌ای از شکست واکسن تلقی می‌شوند. یک سرماخوردگی تب‌آلود ناشی از پاتوژن‌های دیگر، با این حال، نشان‌دهنده این نیست که واکسن کووید-۱۹ شکست خورده است. علاوه بر این، خود واکسن می‌تواند واکنش‌های تب‌دار خفیفی ایجاد کند. با این حال، این یک پاسخ طبیعی از سوی سیستم ایمنی است و نباید با عفونت تنفسی یا عفونت سارس-کوو-۲ اشتباه گرفته شود.

  • چگونه می‌توانم از خودم محافظت کنم؟

    واکسن کووید-۱۹ بهترین محافظت را در برابر عفونت، بیماری و از همه مهم‌تر، موارد شدید کووید-۱۹ ارائه می‌دهد. واکسن‌های مورد تأیید تا به امروز در کارآزمایی‌های بالینی بسیار مؤثر بوده‌اند. داده‌های کارآزمایی نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگانی که علیه کووید-۱۹ واکسینه شده بودند، بین ۷۰ تا ۹۵ درصد کمتر از افراد گروه کنترل که دارونما دریافت کرده بودند، در معرض ابتلا قرار داشتند. مدت زمان محافظت در برابر کووید-۱۹ برای یک فرد واکسینه‌شده – یعنی اینکه محافظت واکسن تا چه مدت دوام دارد – در حال حاضر هنوز در دست بررسی است.