معافیت‌ها و تخفیف‌ها در قانون حفاظت از گونه‌ها

ماده ۳۹ قانون فدرال حفاظت از طبیعت (BNatSchG) مقررات کلی مربوط به رفتار با حیوانات وحشی و گیاهان وحشی را تعیین می‌کند، حتی اگر به‌طور خاص محافظت نشده باشند. چنین گونه‌های جانوری یا گیاهی و زیستگاه‌های آن‌ها نباید بدون دلیل موجه دچار آسیب شوند. موارد زیر به‌طور خاص مقررات‌گذاری شده‌اند:

• مجموعه تجاری،
• سوزاندن یا از بین بردن دیگر پوشش گیاهی
• هرس نی‌ها، پرچین‌ها و درختان
• استفاده از برش‌زن‌های ترانشه
• بازدید از خفاشی‌گاه‌ها در ماه‌های زمستان.

هرس معمول و منظم پرچین‌ها و درختان در باغ‌ها و پارک‌ها در طول فصل رشد همچنان مجاز است، مشروط بر اینکه، برای مثال، لانه‌های پرندگان دست‌نخورده باقی بمانند. در غیر این صورت، باید جزئیات بررسی و در صورت لزوم با سازمان حفاظت از طبیعت هماهنگ شود.

مطابق بخش ۴۴(۱) قانون فدرال حفاظت از طبیعت (BNatSchG)، وارد آوردن خسارت به جمعیت گونه‌هایی که تحت حفاظت ویژه یا سخت قرار دارند ، ممنوع است.

این موضوع ممکن است شامل نوسازی یا تغییر کاربری ساختمان‌هایی نیز بشود که به مجوز برنامه‌ریزی نیاز ندارند؛ مثلاً حذف لانه‌ها (مثلاً جغدها، بازها، پرستوهای دریایی) یا محل‌های استقرار خفاش‌ها، یا مناطقی که مارمولک‌ها یا ملخ‌ها در آن‌ها یافت می‌شوند (مثلاً دیوارهای سنگی خشک آفتاب‌گرفته یا مناطق شن‌ریزی).

موارد زیر به‌ویژه ممنوع هستند:

• قتل
• برداشتن از طبیعت وحشی (شامل جابجایی)
• ویران کردن زیستگاه‌های زادآوری یا استراحت
• آزار گونه‌ها، به‌ویژه در فصل تولیدمثل.

در هر مورد باید مشخص شود که آیا معافیت‌های قانونی اعمال می‌شوند یا اینکه به استثنا (بخش ۴۵(۷) قانون فدرال حفاظت از طبیعت) یا معافیت (بخش ۶۷ قانون فدرال حفاظت از طبیعت) نیاز است. هنگام صدور مجوز برای اقدامات، مداخلات، طرح‌ها یا پروژه‌ها (که از این پس به‌طور هم‌معنی «طرح‌ها» نامیده می‌شوند)، بنابراین لازم است ارزیابی مقدماتی انجام شود تا مشخص شود آیا احتمال نقض ممنوعیت‌های قانون حفاظت از گونه‌ها وجود دارد یا خیر. این امر عموماً زمانی صدق می‌کند که ساخت یا بهره‌برداری منجر به تأثیراتی بر جمعیت گونه‌های تحت حفاظت شود که در مقایسه با وضعیت قبلی، افزایش قابل‌توجهی در شدت تأثیر بر طبیعت و چشم‌انداز به همراه داشته باشد. مثال‌ها:

• ویران کردن یا حذف لانه‌ها
  (مثلاً روی نمای ساختمان‌ها یا در زیرشیروانی‌ها به‌عنوان بخشی از کار عایق‌کاری حرارتی)
• حذف ساختارهای خاص زیستگاه
  (مثلاً درختان توخالی متمایز، حصارهای سبز، محل‌های استراحت، زیستگاه‌های ویژه و نادر)

در فضای باز، موارد زیر نیز ممکن است حائز اهمیت باشند: اثرات جذب‌کننده یا دفع‌کننده ناشی از اشیاء (مثلاً نور، صدا، بوها، رنگ‌ها)، اشیاء متحرک (مثلاً وسایل نقلیه، قطعات متحرک) یا معرفی سازه‌هایی که در طبیعت یافت نمی‌شوند (مثلاً طناب‌های راهنمای افقی، لوحه‌های شیشه‌ای).

علاوه بر این، باید شواهدی از حضور گونه‌های مرتبط وجود داشته باشد، چه به دلیل ساختار زیستگاه و چه به دلایل دیگر (مثلاً فضولات حیوانات در داخل یا روی ساختمان‌ها، بقایای لانه‌ها). هرچه تعداد بیشتری از این شرایط محقق شود، خطر نقض ممنوعیت‌های قانون حفاظت از گونه‌ها طبق مادهٔ ۴۴ قانون فدرال حفاظت از طبیعت (BNatSchG) بیشتر می‌شود. بنابراین، این مسائل باید به‌طور عمیق‌تر بررسی شوند.