زبان آبی

زبان‌آبی یک بیماری ویروسی واگیردار است که عمدتاً نشخوارکنندگان مانند گوسفند، گاو، بز و نشخوارکنندگان وحشی را مبتلا می‌کند. این بیماری توسط ویروس زبان‌آبی (BTV) ایجاد می‌شود.

ویروس عمدتاً از طریق گزش گونه‌های خاصی از پشه‌های ریز از جنس Culicoides منتقل می‌شود. انتقال مستقیم بین حیوانات نادر است.

گوسفندان شایع‌ترین و شدیدترین موارد ابتلا را دارند، در حالی که گاوها اغلب می‌توانند بدون نشان دادن هیچ علامتی آلوده شوند.

علائم ممکن است شامل تب، تورم و تغییر رنگ غشاهای مخاطی (به‌ویژه زبان)، ترشح بیش از حد بزاق، لنگش و کاهش وزن باشد. در موارد شدید ممکن است زخم و خونریزی غشاهای مخاطی رخ دهد.

تشخیص از طریق معاینه بالینی و آزمایش‌های آزمایشگاهی مانند PCR زمان واقعی، آزمایش‌های سرولوژیکی (ELISA) و جداسازی ویروس انجام می‌شود.

هیچ درمان ضدویروسی مشخصی برای تب‌خون‌آبی وجود ندارد. مراقبت از حیوانات آلوده بر تسکین علائم و پیشگیری از عفونت‌های ثانویه متمرکز است.

اقدامات پیشگیرانه شامل واکسیناسیون حیوانات در مناطق بومی، استفاده از دفع‌کننده‌های حشرات، کنترل جمعیت پشه‌ها و پرهیز از چراگاه‌ها در اوج فعالیت پشه‌ها است.

بله، واکسن‌های مختلفی وجود دارند که در برابر ویروس زبان‌آبی مؤثرند. این واکسن‌ها شامل واکسن‌های غیرفعال‌شده و زنده تضعیف‌شده هستند که به‌طور ویژه بر سرواِرتیپ‌های مختلف ویروس هدف‌گذاری شده‌اند.

بیماری زبان آبی یک بیماری دامی قابل گزارش است. موارد مشکوک باید به مراجع دامپزشکی ذی‌صلاح گزارش شوند.