دریاچه ادر: مقامات منطقهای و شوراهای محلی برای تغییر شیوههای مدیریت کمپین میکنند.
شهر والداک، شهرداری ادرتال، شهر باد ویلدونگن و شهرداری فوئل به همراه منطقه والداک-فرانکنبرگ متعهد به توسعه بیشتر مدیریت آب در دریاچه ادر هستند. مصوبات در همین راستا که حاوی پیامهای یکسانی هستند، اخیراً توسط شوراهای محلی به تصویب رسیدهاند. هدف این است که سطح آب به گونهای مدیریت شود که نیازهای حملونقل دریایی در رودخانه وزر و همچنین حفاظت از طبیعت و گردشگری در دریاچه ادِر را در نظر بگیرد.
سطح آب در پایینترین حد خود
یک بستر دریاچه خشکشده، اسکله خالی و ویرانههای آشکار «اتلانتیس ادریسی»: صحنه هر تابستان تقریباً یکسان است – گاهی زودتر، گاهی دیرتر. امسال اما سطح آب بهطور استثنایی پایین است. این موضوع سیاستمداران محلی در والدک-فرانکنبرگ را بر آن داشته تا بار دیگر از مسئولان ایالتی و فدرال بخواهند طرح مدیریت سطح آب را تطبیق دهند. آنها در قطعنامهشان خواستار شرایط زندگی عادلانه، سنجش متوازن منافع، و یک سیستم مدیریتی دقیقتر و پاسخگو به تغییرات اقلیمی هستند که کیفیت زندگی، اکولوژی و حفاظت از طبیعت را در نظر بگیرد.
درخواست برای سطح آب دائماً کافی در مخزن سدادر «هر تابستان ما دریاچه ادِر را خالی میبینیم. این یک مشکل است – نه تنها برای گردشگری و صنعت مهماننوازی در اطراف دریاچه، بلکه برای محیط زیست، حفاظت از طبیعت و اقتصاد منطقهای ما نیز هست»، یورگن ون در هورست، مدیر منطقه، تأکید میکند. «بنابراین ما از دولتهای ایالتی و فدرال میخواهیم تا تعادلی میان منافع مختلف درگیر برقرار کنند تا سطح آب مخزن را به طور دائم و کافی تضمین کنند – به عنوان پایهای برای خدمات اساسی، مسکن و اشتغال در این منطقه.» کارل-فریدریش فرزه، معاون اول فرماندار منطقه، توضیح میدهد. به همین دلیل، شورای منطقه نه تنها قطعنامه مربوطه را از سوی کمیته اجرایی منطقه تصویب کرده، بلکه طرح پیشنهادی مرتبط با قطعنامهای را که توسط گروههای پارلمانی FDP، رأیدهندگان آزاد و اتحاد ۹۰/سبزها ارائه شده است نیز تصویب کرده است.
مقررات بهرهبرداری منسوخ
مقامات محلی قصد دارند شرایط برابر ایجاد کنند، فرصتهایی برای توسعه منطقه فراهم آورند و تعادل میان منافع مختلف را برقرار سازند. «مقررات بهرهبرداری از سد ادر منسوخ است و بهطور یکجانبه به منافع حملونقل آبی در بخش بالایی وزر اولویت میدهد.» «توافقهای مدیریتی که در این میان حاصل شده بود، بار دیگر به زیان دریاچه ادِر کنار گذاشته شدهاند»، نیکلاس هاول، شهردار شهرک پارک ملی والدک، انتقاد میکند. مقامات محلی در امتداد وِزر نیز میتوانند از این مطالبات بهرهمند شوند – آنها ممکن است این مطالبات را در قطعنامههای خود مطرح کنند.
توسعه رژیم حفاظت از آب زمستانیدر سد
«ما به سیستمی برای مدیریت سطح آب نیاز داریم که دادههای هواشناسی و اقلیمی را در نظر بگیرد و اطمینان حاصل کند که رهاسازی آب بهصورت بلندمدت و نه رویدادبهرویداد مدیریت میشود»، میافزاید فردریک وستمایر، شهردار شهرداری پارک ملی ادرتال. علاوه بر این، رژیم زمستانی صرفهجویی در آب – یعنی کاهش رهاسازی آب از نوامبر تا فوریه – باید به ماه مارس نیز گسترش یابد تا اطمینان حاصل شود که مخزن تا پایان ماه مه هر سال بهطور کامل پر شود.
تنظیم ظرفیت حفاظت در برابر سیلدر
«باید با هم راهحلهایی پیدا کنیم که به نفع همه باشد»، کارستن کالهوفر، شهردار شهرداری پارک ملی فوئل، ادامه میدهد. «مدل قبلی خط ماشه نمونهای خوب از نحوه سازش منافع بود.» هرچه آب مدت طولانیتری در دریاچه ادِر باقی بماند، رودخانه وزر نیز میتواند مدت طولانیتری تغذیه شود. تطبیق وضعیتی حجم حفاظت در برابر سیل موضوع دیگری است. دقیقاً چنین رویکردهایی هستند که باید به توسعه آنها ادامه دهیم، نه اینکه آنها را رها کنیم.» دریاچه ادر به عنوان یک اقدام دفاعی در برابر سیل عمل میکند و در دورههای بارندگی شدید و طولانیمدت یا ذوب برف، به عنوان یک حوضچه نگهداری عمل میکند. در اینجا، قطعنامه مشترک مقامات منطقهای و محلی خواستار کاهش حجم حفاظت در برابر سیل از ۱۰ میلیون متر مکعب به پنج میلیون متر مکعب است. این امر به ما امکان میدهد تا به تغییرات اقلیمی بپردازیم و اقدامات حفاظتی در برابر سیل را به صورت موردی تطبیق دهیم.
تخریب پوشش گیاهی و جانوری در مناطق حاشیهای رودخانهها
در نهایت، دریاچه ادِر بهعنوان یک اکوسیستم، زیستگاهی برای تعداد زیادی از جانوران و گیاهان فراهم میکند. «در حالی که رهاسازی سریع و قابلتوجه آب از سد ادر به حفاظت از زیستگاههای آبی در بخشهای پایینی ادر و بالایی وزر کمک میکند، اما به تخریب پوشش گیاهی و جانوری در مناطق حاشیهای دریاچه ادر منجر میشود.» هارتमुت اوتو، معاون شهردار باد ویلدونگن، توضیح میدهد: «ما باید پارک ملی کلروالد-ادرسی، مناطق ناتورا ۲۰۰۰ و دستورالعمل چارچوب آب اتحادیه اروپا را در نظر بگیریم.»
نمایندگان بخش، شهرها و مقامات محلی بنابراین با یکدیگر همکاری میکنند تا تغییری در طرز فکر ایجاد کنند – به سوی رویکردی مدرنتر در مدیریت مخزن دریاچه ادِر و در نظر گرفتن برابر منافع مختلف درگیر.
Background
سد ادر در سال ۱۹۱۴ به بهرهبرداری رسید؛ از آن زمان تاکنون بهعنوان دفاعی در برابر سیل عمل کرده و تا امروز تأمین آب بخش بالایی وِزر را تضمین میکند. با ظرفیت تقریباً ۲۰۰ میلیون متر مکعب، دریاچه ادر سومین مخزن آبگیری بزرگ در آلمان است. مدیریت سد ادر دهههاست که موضوع بحثهای عمومی بوده است. این بحث بارها بر ایجاد توازن بین نیاز به حفظ سطح آب - که برای ناوبری در بخش بالایی وزر حیاتی است و باید تا حد امکان در تمام طول سال تضمین شود - و منافع گردشگری، صنعت مهماننوازی، اقتصاد، اکولوژی و حفاظت از طبیعت در اطراف دریاچه ادِر متمرکز شده است.
شرح عکس: اداره منطقه، به همراه شهرهای والدک و باد ویلدونگن و شهرداریهای ادرتال و فوهل، قطعنامههای یکسانی را برای توسعه بیشتر مدیریت آب در دریاچه ادر تصویب کرده و به نمایندگان سازمان راهآبها و حملونقل دریایی تحویل دادهاند. در این نشست همچنین نمایندگانی از حوزه سیاست، بخش گردشگری، ایالت هسن و شورای منطقهای کاسل حضور داشتند. این نشست در پل آلته آزلر (Alte Aseler Brücke) برگزار شد که معمولاً زیر چندین متر آب غرق میشود. (عکس: منطقه والدک-فرانکنبرگ)