یک جنگل راش کم‌تراکم با توده‌های کوچک علف و خزه در پیش‌زمینه

نatura 2000

نatura 2000

ناتورا ۲۰۰۰ شبکه منسجم مناطق حفاظت‌شده اروپا برای پوشش گیاهی و جانوری است که بر این اساس، گونه‌های بومی در معرض خطر گیاهان و جانوران وحشی و زیستگاه‌های طبیعی آن‌ها را نیز در محدوده منطقه حفاظت می‌کند. ناتورا ۲۰۰۰ همچنین شامل مناطقی است که طبق دستورالعمل پرندگان ۱۹۷۹ باید محافظت شوند. هر دو دستورالعمل با هدف حفاظت از تنوع زیستی از طریق حفاظت، مدیریت و توسعه زیستگاه‌ها و گونه‌های خاص گیاهان و جانوران تدوین شده‌اند. دستورالعمل زیستگاه‌ها و دستورالعمل پرندگان قوانین الزام‌آور اتحادیه اروپا هستند که باید اجرا شوند.


  • دستورالعمل زیستگاه‌ها

    دستورالعمل زیستگاه‌ها (92/43/EEC) با هدف مشارکت در حفظ تنوع زیستی از طریق حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی و حیات‌وحش و گیاهان وحشی در اروپا تدوین شده است. مقررات و رویه‌های مربوط به حفاظت از طبیعت برای ایجاد شبکه‌ای در سراسر اروپا از مناطق حفاظت‌شده تدوین شده‌اند. حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی گونه‌های جانوری و گیاهی وحشی باید از طریق تعیین مناطق حفاظت‌شده تضمین شود.

  • انتخاب مناطق

    انتخاب سایت‌ها در دو مرحله انجام می‌شود:

    مرحلهٔ ۱: کشورهای عضو فهرست‌های ملی سایت‌هایی را که در آن‌ها انواع زیستگاه‌ها و گونه‌های جانوری یا گیاهی تحت پوشش دستورالعمل‌های زیستگاه‌ها و پرندگان وجود دارند و معیارهای مشخص‌شده را برآورده می‌کنند، به کمیسیون اروپا ارائه می‌دهند.

    مرحلهٔ دوم: در مجموعه‌ای از جلسات کارشناسان با حضور دانشمندان مستقل، مقامات اداری و نمایندگان سازمان‌ها، کمیسیون اروپا بررسی می‌کند که آیا انواع زیستگاه و گونه‌های موجود به‌طور کافی در سایت‌های پیشنهادی نمایندگی شده‌اند یا خیر.

    نتایج اصلی این فرایند مشورتی فشرده بین کمیسیون اروپا و کشور عضو، تدوین فهرست مرجع انواع زیستگاه‌ها و گونه‌های موجود و ارزیابی جامعیت نامزدسازی سایت است. کمیسیون اروپا سپس پیش‌نویس فهرست سایت‌های دارای اهمیت برای جامعه اروپا را برای تصویب به کشورهای عضو ارائه می‌دهد. این فهرست سپس رسماً تصویب و در روزنامه رسمی اتحادیه اروپا منتشر می‌شود.

  • دستورالعمل پرندگان

    دستورالعمل پرندگان (79/409/EEC) با هدف حفظ و حفاظت از گونه‌های پرندگان وحشی و زیستگاه‌های آن‌ها در سراسر اروپا در درازمدت صادر شده است. بر اساس مادهٔ ۴(۱)، باید مناطق حفاظت ویژه برای گونه‌های پرنده‌ای که در پیوست I دستورالعمل پرندگان فهرست شده‌اند، تعیین شود. این‌ها اغلب گونه‌های پرنده‌ای در حال تولیدمثل هستند که به‌ویژه در معرض تهدید قرار دارند. علاوه بر این، بر اساس مادهٔ ۴(۲)، باید تدابیر حفاظتی برای گونه‌های پرندگان مهاجر اتخاذ شود.
    مناطق ویژه حفاظت منتخب برای پرندگان بر اساس یک طرح مدیریت علمی انتخاب شده‌اند. طرح مدیریت هسن به‌طور مشخص شامل موارد زیر است:

    • اصول کلی
    • مروری بر گونه‌های پرندگانی که پناهگاه‌های پرندگان در ایالت هسن برای آن‌ها تعیین می‌شوند.
    • مروری بر پناهگاه‌های پرندگان در هسن
    • برگه اطلاعات گونه‌ها و نقشه‌های پراکنش ملی
    • برگه‌های اصلی منطقه و نقشه‌های تفصیلی
    • سامانه معیارهای فنی برای اجرای دستورالعمل پرندگان اتحادیه اروپا
    • جدول نشان‌دهندهٔ پراکندگی جغدهای عقابی در ایالت هسن، همراه با یادداشت‌های توضیحی
  • سازمان

    سازمان عالی حفاظت از طبیعت در شورای منطقه‌ای کاسل مسئول سایت‌های ناتورا ۲۰۰۰ در حوزهٔ اداری مربوطه شده است. کارکنان بخش مربوطه آماده پاسخگویی به هرگونه پرسش مرتبط با اجرای دستورالعمل‌های زیستگاه‌ها و پرندگان، به‌ویژه هر موضوع رویه‌ای مربوط به حفاظت از سایت‌های ناتورا ۲۰۰۰ هستند. افراد تماس ذی‌صلاح نیز برای پاسخ به سؤالات مربوط به مدیریت سایت‌های ناتورا ۲۰۰۰ یا الزام به انجام ارزیابی‌های تأثیر دستورالعمل زیستگاه‌ها در ارتباط با پروژه‌های برنامه‌ریزی در دسترس هستند.