پرسش‌های متداول – سوالات پرتکرار درباره ASP

تب آفریقایی خوک یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که خوک‌های اهلی و وحشی را مبتلا می‌کند. این بیماری مشکلات جدی سلامتی ایجاد می‌کند و اغلب برای حیوانات آلوده کشنده است.

خیر، تب همه‌گیر خوک آفریقایی به انسان منتقل نمی‌شود و بنابراین خطری برای سلامت انسان ندارد.

ویروس می‌تواند از طریق تماس مستقیم بین حیوانات آلوده و سالم، از طریق غذای آلوده، محصولات حیوانی، ابزار یا لباس‌ها و از طریق برخی گونه‌های کنه منتقل شود.

علائم ممکن است شامل تب شدید، بی‌اشتهایی، ضعف، خونریزی‌های پوستی، استفراغ، اسهال و مشکلات تنفسی باشد. حیوانات آلوده اغلب ظرف چند روز پس از ظهور اولین علائم می‌میرند.

تشخیص معمولاً از طریق آزمایش‌های آزمایشگاهی صورت می‌گیرد که می‌توانند ویروس را در نمونه‌های خون یا بافت تشخیص دهند.

در حال حاضر هیچ درمان مشخصی یا واکسن مصوب علیه تب آفریقایی خوک وجود ندارد. بنابراین اقدامات کنترلی بر پیشگیری و مدیریت بیماری متمرکز است.

تعدادی از اقدامات برای مهار گسترش تب خوک آفریقایی انجام شده است:

• برپایی حصارها برای دشوارتر کردن حرکت گرازهای وحشی یا جلوگیری از آن
• تعیین محدوده‌های ممنوعه
• جستجوی لاشه‌های گراز وحشی با استفاده از پهپادها و سگ‌های جسد‌یاب
• برقراری تدابیر مربوط به کشاورزی، جنگلداری و شکار
• اقدامات امنیت زیستی تقویت‌شده در مزارع تجاری خوک

تمام اقدامات فعلی برای جلوگیری از گسترش تب همه‌گیر خوکی آفریقایی در دستورالعمل‌های عمومی مناطق محدود تشریح شده‌اند.

منطقه محدوده I حریم حفاظتی اطراف منطقه محدوده II است. این منطقه به‌عنوان یک حائل بین ناحیه آلوده و نواحی کمتر درگیر عمل می‌کند و به‌عنوان یک حلقه حفاظتی دور ناحیه آلودگی برای جلوگیری از گسترش بیماری به مناطق همجوار عمل می‌کند. هدف اصلی شکستن زنجیره‌های انتقال، کاهش تراکم جمعیت خوک‌های وحشی و انجام اقدامات پایش و نظارت است.

منطقه محدوده II ناحیه آلوده اطراف موارد تأییدشده رسمی ASF است و محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تری نسبت به منطقه محدوده I دارد. این منطقه ممکن است تا شعاع تقریباً ۱۵ کیلومتر از محل شناسایی مورد گسترش یابد و در وولداک-فرانکنبرگ تقریباً تا خط حصار حفاظتی که پیش‌تر برپا شده است، امتداد دارد.

گوشت خوک هنوز هم قابل مصرف است، حتی اگر تب آفریقایی خوک (ASF) در منطقه‌ای شناسایی شده باشد. خوک‌های خانگی در مناطق آلوده تحت نظارت دقیق قرار دارند و تنها در صورتی برای ذبح مجاز هستند که از ویروس عاری باشند.

برای جلوگیری از ورود تب همه‌گیر خوک آفریقایی (ASF) به گله خوک‌های اهلی و به حداقل رساندن خطر گسترش این بیماری از طریق خوک‌های وحشی، به کمک عموم نیازمندیم. لطفاً نکات زیر را مد نظر قرار دهید:

مسافران در بازگشت به خانه – در مورد محصولات سوسیس مراقب باشید: هیچ‌گونه فرآورده گوشتی خوک را از کشورهای یا مناطقی که از بیماری تب همه‌گیر خوکی (ASF) در آن‌ها شیوع یافته است، به همراه نیاورید.

زباله‌های غذایی را در مناطق روستایی دور نریزید: سوسیس یا گوشت باقی‌مانده (از جمله ساندویچ‌ها) را بی‌دقت دور نیندازید و فقط در سطل‌های زباله درب‌دار قرار دهید. این ویروس بسیار مقاوم است و مدت‌ها در گوشت‌های دودی، سوسیس و گوشت خام زنده می‌ماند.

گزارش خوک‌های وحشی مرده: اگر خوک وحشی مرده‌ای پیدا کردید، به آن دست نزنید! فوراً یافته‌تان را به دفتر دامپزشکی گزارش دهید.

شکارچیان و کارگران جنگلداری باید مراقبت ویژه‌ای به عمل آورند: پس از تماس با گراز وحشی یا بازدید از مناطق آلوده (مثلاً اروپای شرقی)، لباس‌ها، تجهیزات و وسایل نقلیه باید به‌طور کامل تمیز و ضدعفونی شوند.

دامداران آماتور خوک: گله‌های خود را از تماس مستقیم با خوک‌های وحشی محافظت کنید (مثلاً با استفاده از حصارکشی دوگانه) و از دادن پوسته‌های غذا به آن‌ها خودداری کنید.

لطفاً به هیچ لاشه گراز وحشی نزدیک نشوید و آن را لمس نکنید. اگر با یکی مواجه شدید، لطفاً فوراً به اداره دامپزشکی اطلاع دهید.

در چنین مواردی، لطفاً با دفتر دامپزشکی تماس بگیرید.

دوچرخه‌سواری، اسب‌سواری و پیاده‌روی (مثلاً قارچ‌چینی، جیوکشینگ) تنها در مسیرهای آسفالته جنگلی یا در مسیرهای دوچرخه‌سواری، اسب‌سواری و پیاده‌روی دارای تابلو راهنما مجاز است، به‌منظور جلوگیری از مزاحمت و فراری دادن گرازهای وحشی یا انتشار ناخواسته ویروس از طریق کفش‌های آلوده و غیره. به همین دلیل، سگ‌ها نیز باید خارج از مناطق مسکونی قلاده بسته باشند. استثناها فقط شامل سگ‌های شکاری، گله‌دار، کمک‌کننده و نجات در حین انجام وظیفه یا در حال آموزش می‌شود. هنگام عبور از حصار حفاظتی، دروازه‌ها باید همیشه بلافاصله بسته شوند.

اقداماتی که در صورت شیوع تب آفریقایی خوک باید اجرا شوند، تابع دستورالعمل‌های اپیدمیولوژیک هستند که توسط کارشناسان سراسر اروپا تدوین شده‌اند. تجربه در سایر مناطق نشان می‌دهد که این بیماری تنها پس از دو سال بدون شناسایی هیچ مورد جدید، مهار شده محسوب می‌شود. طبیعتاً، اداره دامپزشکی به‌طور مداوم بررسی می‌کند که آیا این دستورالعمل‌ها همچنان متناسب هستند یا خیر.