کشتار

به‌طور کلی، خوک‌ها از تمامی مناطق محدودیت در حال حاضر می‌توانند هم ذبح و هم عرضه شوند. این امر منوط به بازرسی رسمی قبلی از تدابیر امنیت زیستی موجود در مزرعه خوک است. علاوه بر این، کشتار تنها می‌تواند در کشتارگاه‌های تعیین‌شده مطابق با ماده ۴۴(۱الف) مقررات (اتحادیه اروپا) شماره ۲۰۲۳/۵۹۴ انجام شود.

برای حمل به کشتارگاه، مجوز حمل الزامی است. فرم درخواست مربوطه و اعلامیه حمل‌کننده را می‌توانید در وب‌سایت منطقه بیابید. پیش از حمل، انجام معاینه بالینی کلیه خوک‌های قابل حمل و همچنین مهر و موم کردن وسیله نقلیه حمل ضروری است. حمل باید از طریق جاده‌های اصلی و با کوتاه‌ترین مسیر ممکن، بدون هیچ توقف یا بارگیری حیوانات دیگر انجام شود.

بله، سپس گوشت قابل فروش است. خوک‌هایی از واحدهایی که وضعیت «مطابق-استراتوس» ندارند (یعنی جایی که معاینات منظم و نمونه‌گیری خون انجام می‌شود) – به اصطلاح «واحدهای غیرمطابق» – پس از کشتار، برای آن‌ها نشان ویژهٔ صلاحیت مصرف انسانی صادر می‌شود، مطابق با مقررات (اتحادیه اروپا) شمارهٔ 2023/594، مادهٔ 47(2a). این بدان معناست که گوشت و فرآورده‌های گوشتی تنها می‌توانند در داخل کشور عرضه شوند.

خیر، برای انجام عمل برش لاشه‌ها، کشتارگاه برش مربوطه (هم کشتارگاه‌های مجاز و هم ثبت‌شده) نیز باید مطابق با ماده ۴۴(۱ب) آیین‌نامه (اتحادیه اروپا) شماره ۲۰۲۳/۵۹۴ تعیین شود.

مؤسسات فرآوری شکار، اماکنی هستند که طبق قانون غذا نیازمند کسب مجوز بوده و نباید با اتاق فرآوری شکار یکسان پنداشته شوند.

حمل گراز وحشی از مناطق محدودشده عموماً منوط به کسب مجوز است و تنها می‌تواند به واحدهای فرآوری شکار که به‌طور ویژه برای این منظور توسط مرجع ذی‌صلاح تعیین شده‌اند، تحویل داده شود. برای کسب اطلاعات بیشتر باید به‌صورت موردی از مرجع مربوطه استعلام شود.