مؤسسه روانپزشکی (ایمن) – پذیرش
دامنه کار
افرادی که از یک بیماری روانی جدی رنج میبرند، در صورتی که برای خود یا دیگران خطری قابل توجه و فوری ایجاد کنند و این خطر را نتوان با روشهای دیگر از بین برد، ممکن است بهطور اجباری در یک مرکز روانپزشکی امن بستری شوند.
به دلایل اخلاقی، پزشکی و حقوقی، تمام تلاش به عمل میآید تا از بهکارگیری اجبار در هر جا که ممکن است جلوگیری شود و در هر زمان که امکانپذیر است از آن پرهیز گردد. اگر این امر بدون به خطر انداختن جان یا سلامت جسمانی فرد مورد نظر یا اشخاص ثالث امکانپذیر نباشد، باید اقدام اجباری تا حد امکان با ملایمت و ایمنی انجام شود. افراد درگیر نباید تحت فشار یا ترومای غیرضروری قرار گیرند.
همین امر در مورد تجویز دارو که اغلب همراه با دستور قرارگیری است نیز صدق میکند. از آنجا که این اقدام میتواند بهویژه آزاردهنده و در برخی موارد آسیبزا باشد، تنها تا حدی و به مدت زمانی که کاملاً ضروری است و هیچ راه دیگری برای جلوگیری از خطر برای فرد یا دیگران وجود ندارد، به کار میرود.
هر دستور پذیرش اجباری باید حداکثر ظرف ۲۴ ساعت توسط قاضی بازبینی شود. به این منظور، فرد پذیرششده باید شخصاً توسط قاضی استماع شود. پزشکان معالج باید گزارش تخصصی روانپزشکی ارائه دهند که در آن دلایل و مدت زمان لازم برای این اقدام مشخص شده باشد. برای تضمین رعایت حقوقشان، دادگاه به طور خودکار یک قیم (guardian ad litem) برای فرد مشمول پذیرش اجباری منصوب میکند. احکام دادگاه برای پذیرش اجباری قابل تجدیدنظر هستند.
مبنای قانونی
صدور دستور پذیرش اجباری تابع قانون هسسه در خصوص کمکرسانی در موارد بیماری روانی و همچنین مواد ۷۰ و پس از آن قانون آیین دادرسی در امور خانواده و امور قضایی غیرمناقشهای (FamFG) است.
با چه کسی باید تماس بگیرم؟
در موارد اضطراری، مقامات پلیس محلی مسئول هستند.

