برنامه‌ریزی شهری

طرح‌های کاربری زمین:
طرح‌های کاربری زمین شامل طرح مقدماتی کاربری زمین (پوشش‌دهنده کل محدوده شهرداری) و طرح تفصیلی توسعه است که از طرح کاربری زمین استخراج شده و مناطق توسعه فردی را تنظیم می‌کند. مرجع محلی مسئول هر دو است. در چارچوب صلاحیت برنامه‌ریزی خود که در قانون اساسی مندرج است، مرجع محلی مسئول توسعه شهری خود است.

طرح کاربری زمین:
طرح کاربری زمین، مصارف توسعه شهری مورد نظر مرجع برنامه‌ریزی را که برای هر منطقه به‌طور جداگانه تعیین شده است، مشخص می‌کند؛ مانند مناطق مسکونی، تجاری، خدماتی، عمومی، حمل‌ونقل، فضاهای سبز، جنگل‌ها و اراضی کشاورزی.

طرح توسعه محلی:
طرح توسعه محلی که برای منطقه توسعه مشخص تهیه شده است، برای برآورده کردن نیازهای ساختمانی ساکنان حیاتی است. این طرح شامل مقرراتی درباره ماهیت و گستره استفاده از ساختمان، مساحت در دسترس برای توسعه و مناطق ترافیکی است.
یک طرح توسعه الزام‌آور از نظر قانونی دو اثر برای توسعه‌دهنده دارد: از یک سو، قطعات زمین مجزا را برای توسعه «رها» می‌کند؛ از سوی دیگر، محدودیت‌های قانونی و عموم‌الزامی بر توسعه این قطعات را تعیین می‌نماید.